دزديد و به جاش يه زخم هميشگي رو به قلبت هديه داد

                                     زل بزني و به جاي اينکه لبريز کينه و نفرت شي، حس کني

                                                       هنوزم دوسش داري

                                     چه قدر سخته دلت بخواد سرت رو باز به ديواري تکيه بدي

                                     که يه بار زير آوار غرورش همه وجودت له شده 

                                    چه قدر سخته تو خيالت ساعتها باهاش حرف 

                                      چه قدر سخته گل آرزوهاتو تو باغ ديگري ببيني

                                      هزار بار تو خودت بشکني و اون وقت آروم زير

درون کلبه قلبم همیشه جای تو باشد

مرا نسیم نگاهت به باغ آینه ها برد

خوشا کبوتر عشقی که در هوای تو باشد

قنوت سبز نمازم به التماس در آمد

چه میشود که مرا خیری از دعای تو باشد

به گور میبرد ابلیس ، آرزوی دلش را

اگر که تکیه دستم به شانه های تو باشد

دراین دیار حریمی برای حرمت دل نیست

بیا حریم دلم باش تا سرای تو باشد

خدا کند که دلم را به هیچکس نفروشم