|
همه رفتند جز خاطره ها جایمان کجاست میان خاطره ها
|
برای پریدن وقت بسیار است
اینک جهت پریدن و اوج گرفتن خود را آماده میکنم
چرا که باید هنگام پریدن با بالهای گسترده و احساس سبکی اوج گیرم
تا شاید آسمان مرا در آغوش بپذیرد
آینده ام را در آسمان می بینم
اگر به زندگی و وجودم با روشنای اش هستی دهد
ای آسمان برای پیوستن به تو چشم بر تمام زیبایی ها می بندم
زیرا زیبایی را در تو میبینم و از تو می طلبم
می دانم که با تو همه چیز و همه کس خواهم شد
ولی بی تو هیچ خواهم بود
خداوندا تو آسمان من باش و مرا به زندگی دوباره باز گردان
